Ela Bentleri – Ethem Erdoğan

Yaşamak ayet, keder eklene eklene büyüyen
İçimin ferahlığı, gözümün perdesi
Bilmedim göze fer, gönle ah gerektiğini

Yenilgi her mevsim, ne yana dönsem hüzzam
Kıvrıla kıvrıla vâv/eyla kestim, kasem edildim
Harf-i cer seyirdi etlerimin zikrinde
Her mevsimi dönenceden evvel şerh ettim

Yansıma sözler kurdum yayımı önemsedim
Bir tekke garibi, dünya ibaresiydim
Anlamdan geçmeyendim, körpe kuşlar ölmedi
Eti yenmez zira

İzlek gönül, fetih en gerek akçe
Biraz insan çokça hoyrat yakışmadım dünyaya
Kırılgan ruh olmanın katkısı yoktu vurduğum rüyalara
Yordum yalnızca ağır akan kırları
Zirveler fer isterdi
Karşımda bulanık sular
Masum ve mavi

Sessizce öptüm kederi, bir öfke edindim kendime

Bir Cevap Yazın